Piet en Truus stoppen met groentewinkel De Nieuwe Oogst in Valkenswaard: 'Het is mooi geweest'

Aan de Leenderweg 12 in Valkenswaard zit nu nog De Nieuwe Oogst gevestigd: de speciaalzaak voor groente en fruit. Maar Piet en Truus trekken er de stekker uit aan het einde van dit jaar. "Dan is het mooi geweest", vertellen ze.

Het is nou eenmaal een mooi driespan: de slager, de bakker en de groenteman keurig op een rijtje aan de Leenderweg. Vlees en brood zet je niet op het trottoir, maar Piet de Vries (70) plaatst steevast elke dag zijn rabarber, uien, aardappels en peren buiten voor het winkelraam, onder de tekst Gewóón Vers! Binnen in de winkel zijn alle denkbare groenten aanwezig en ligt het fruit geduldig te wachten op de volgende klant. Ook allerlei vruchtendranken en eigengemaakte salades verleiden de klanten dagelijks.

Achter, in de werkruimte, staat Piet, een markante Valkenswaardenaar. Behalve zijn opvallende brilmontuur, verraadt zijn tongval dat hij van boven de rivieren komt. “Ik ben geboren in Zaandam en werd daar groenteman. Toen kwam ik op een leeftijd dat ik dacht: tjee, is dit het; tot mijn pensioen al die vrouwen helpen?” Zijn toenmalige schoonvader adviseert hem om bij Hamel Metaal in Diemen te gaan werken, een onderdeel van MCB. “Toen dat gesloten werd kon je kiezen uit een oprotpremie of meeverhuizen naar het zuiden.”

De juiste papieren

In die tijd leert Piet Truus kennen en beiden besluiten mee te verhuizen naar Valkenswaard. Dan gaat de telefoon en komt Truus in de werkruimte. Ze pakt de telefoon en vertrekt weer naar de winkel. “MCB was blij met ons en wij met MCB.” Truus hoort al snel dat er in het Brabantse dorp maar op één groente en fruit verkrijgbaar, is en Fred Caeijers vertelt haar dat aan de Leenderweg een plek vrij komt voor een groenteboer.” Truus meldt dat Piet de juiste papieren heeft en korte tijd later stopt hij bij MCB en start een groentewinkel. Met de toezegging van de nodige vakkundige hulp van Piet Moes, beginnen Truus en Piet in 2007 met groenteverkoop in de winkel, nadat de computerzaak uit het pand is vertrokken.

Enkele plaatselijke ondernemers waarschuwen dat de start moeizaam zal verlopen. In eerste instantie komen er veertig à vijftig klanten per dag. “Ik heb diverse zaterdagen zitten janken, hier”, aldus Piet, die met weemoed terugdenkt aan het mooie vaste inkomen bij MCB. Het eerste jaar is het voor de ondernemer heel zwaar.

De kassa rinkelt nauwelijks, totdat het kerstmis wordt en voor het eerst rijen klanten in de winkel staan. “De dochter van Fred kwam meehelpen en bleef zeker acht of negen jaar in vaste dienst.” Afgelopen zomer wordt Piet qua gezondheid ernstig gewaarschuwd door drie lichte tia’s. “Dat zet je aan het denken. Het huurcontract loopt dit jaar af en al met al denk je: waar doe ik het voor.”

Chocola en bloemen

Meteen geeft Piet een groot compliment aan de klanten, want het paar wordt op handen gedragen. Hij herinnert zich hoeveel steunbetuigingen er komen na een operatie, waardoor de winkel vier dagen gesloten moet blijven. “De huisarts verwachtte dat de winkel drie weken dicht zou moeten.” Als de zaak weer opengaat, komt de ene na de andere klant met een pak chocola of een bos bloemen. “Hartverwarmend. Als het even wat minder met mij ging, verdween ik uit de winkel en ging hier wat rommelen in het magazijn.”

Op de vraag hoe het was om van het noorden naar Valkenswaard te komen zegt Piet: “Ik ben nog lang niet klaar met ontwikkelingshulp”, en de groenteman lacht breeduit. Maar het gaf hem nooit problemen om in het zuiden te wonen en te werken. Dan komt Truus binnen en zegt: “Ze zijn hier wel wat nieuwsgieriger, hoor.” De ouderdom komt met wat gebreken, waardoor het besluit van Piet en Truus definitief wordt: sluiten op 31 december.

Terugkijkend op de ontwikkeling van de groentewinkel zegt Piet dat je vroeger hoofdzakelijk seizoensproducten verkocht en dus op het andere seizoen moest wachten voor specifieke producten. “Tegenwoordig moet je midden in de winter sla in de winkel hebben en wordt er andijvie gevraagd of spinazie.” De eerste paar jaar werkt het stel zonder vaatwasmachine.

Fruitschaaltje

Intussen snijdt Truus groenten kort en pelt ze enkele sinaasappelen af, bestemd voor de zelfgemaakte salades. “We gooien niks weg, en wat over is kan altijd in de koeling. Afval gaat naar de kinderboerderij.” Behalve dat klanten naar de winkel komen, bezorgt Piet ook producten bij diverse klanten, vooral bij bedrijven die over een personeelsrestaurant beschikken. “En bij klanten die een baby’tje hadden gekregen ging ik een fruitschaaltje brengen. Natuurlijk niet aan het begin van onze werkdag, om 04.00 uur ’s ochtends, maar in de loop van de dag.”

Piet snapt dat veel klanten tegenwoordig hun groente en fruit in de supermarkt kopen. “Als je thuis drie van die opvreters hebt, vreten ze je arm. Door het kwaliteitsverschil is er nou eenmaal ook een prijsverschil.” Truus snijdt onverstoorbaar verder, totdat de winkelbel weer gaat en zij de volgende klant vooruithelpt.

Wat gebeurt er op 1 januari 2027? Het groentepaar hoopt dat er iemand komt die de zaak wil overnemen. Truus gaat nóg meer faceTimen met haar kleinkind en Piet wil lekker bezig blijven. De grossier heeft hem al gepolst en de lokale distributeur heeft ook al met hem contact gehad. “Ik heb verder geen echte passies, maar stilzitten is er niet bij.” 

Download de gratis app van Valkenswaard24 en mis niets → Apple | Android