Op Tweede Pinksterdag, maandag 25 mei, is er een open dag op Zorgboerderij De Kuijkhoeve aan de Maastrichterweg 144 in Valkenswaard. Vaste gasten, familieleden en iedere andere belangstellende is die dag welkom om een kijkje te komen nemen.
Aan de Maastrichterweg liggen tien Charolais-koeien lekker te rusten. Zij zijn bekend vanwege hun crèmekleurige vacht en de roze snuit. Het zijn de koeien van Mark en Moniek van Kuijk van Zorgboerderij De Kuijkhoeve, die een klein eindje verderop ligt. In die zorgboerderij kun je zorgeloos vertoeven in een landelijke sfeer, zo meldt het grote naambord in de berm.
Onder het afdak van de zorgboerderij zit een heer te genieten van de groene omgeving. “Ik ben pas opa geworden van de elfde”, zegt de man uit Veldhoven. ”En hij heet Mario. En ik heb hier goejen aard.” Binnen is het een aangename drukte van belang. Enkele gasten zijn aan het kaarten en aan een grote tafel wordt een balspel gedaan met een doos waarin gaten zijn gemaakt. “Als je denkt dat je de bal precies in dat gat gooit, laten ze de doos bewegen. Eigenlijk gemeen, hè”, grapt één van hen. Twee heren zitten op hun gemak de zaak vanaf een afstandje te bekijken.
In de hoek staat een tafel met daar overheen een tafelkleed. Eén van de gasten, Lies, wil graag het geheim van de tafel onthullen, en ze zegt: “Daar zit een puzzel onder. Handig, hè, want dan kun je de puzzel altijd gewoon laten liggen.” ‘n Medewerksters haalt het kleed weg en trots wijst Lies naar de puzzel. Een heer krijgt ondertussen toiletbegeleiding en op het kantoor zitten Moniek en Mark van Kuijk, zeg maar het management, de eigenaars of betergezegd het echtpaar van de dagelijkse leiding.
Op de vraag waarom gasten voor deze zorghoeve kiezen, zegt de zorgboerin: “Vanwege de ruimte die we hebben, de omgeving, de dieren en voor de rust.” Al sinds 2018 is De Kuijkhoeve een begrip in de regionale wereld van dagbesteding.
Het verschil tussen toen en nu is volgens Moniek significant: “We zijn flink gegroeid, zowel in aantal gasten als in aantal medewerkers.” Na te zijn gestart met drie dagen per week, vindt er na vijf maanden al uitbreiding plaats naar vijf dagen, met een ambitie van acht gasten per groep. “Dat aantal groeide naar tien tot twaalf en inmiddels zijn we zes dagen open voor de dagbesteding, met maximaal vijftien gasten per groep.”
En hoe ziet er de toekomst van De Kuijkhoeve uit? “Het is opvallend dat er meer en meer behoefte is van mensen die de ziekte van Parkinson hebben, om naar hier te komen. We kijken serieus wat de mogelijkheden zijn in die richting.” Intussen tuurt Mark van het ene op het andere computerscherm. Hij is vooral verantwoordelijk voor de boekhouding. “En Moniek doet de overige administratie”, zo klinkt het uit de mond van de zorgboer. “Zij is ook verzorgende i.g. met verpleegkundige handelingen.” Ook voor de vier verzorgenden i.g. op de groepen en de chauffeur is Moniek het aanspreekpunt. “En we mogen rekenen op zeven vrijwilligers.”
Om helder te krijgen welke mensen gebruik kunnen maken van de dagbesteding, legt de gastvrouw uit: “Allereerst: de jongste is 46, de oudste 96. Er moet een indicatie verstrekt worden vanuit de gemeente (WMO) of vanuit de Wet Langdurige Zorg. Die kan afgegeven worden als iemand meer dag-structuur nodig heeft, in eenzaamheid verkeert, iemand die op zoek is naar nuttige besteding van de dag en mensen met de ziekte van dementie. “Ook mensen met de ziekte van Parkinson komen en mensen die in een sociaal isolement zitten, en iemand die een herseninfarct heeft gehad.”
Ze gaat verder en zegt: “Meer en meer mensen komen hier met een GGZ-achtergrond, die gebaat zijn bij structuur en begeleiding van professionals om de dag goed door te komen.” Het is duidelijk dat er dus ook gasten komen die géén fysieke of psychische beperking hebben en gelukkig gezond zijn. Ze noemt enkele voorbeelden van gasten die nul beperkingen hebben en tóch een toelating hebben gekregen op sociale indicatie.
De dagbesteding op De Kuijkhoeve bestaat naast de binnenspelen onder andere ook uit een bezoek aan de kinderopvang aan de Molenstraat. Het contact met de peuters en kleuters is voor de gasten steeds weer een fantastische ervaring waar ze nog lang nadien plezierige herinneringen aan hebben. Ook nu weer heeft Lies een goed verhaal over die bezoeken. Zij komt al vanaf 2019 naar de Maastrichterweg.
Deze middag gaan enkele gasten die dat willen, naar buiten om de dieren te gaan verzorgen en een kijkje te nemen in de bloemenkas. Een kat komt aangelopen en wordt onmiddellijk op de arm genomen. Vertroetelen en kroelen is het gevolg. Bij de konijnen wordt het stro verwijderd, en schoon stro komt ervoor op de plaats.
Via de bloemenkas, waar stekjes worden gekweekt, vlijtige liesjes worden verzorgd en courgettes en prei groeien, gaat het naar het buitenterrein waar onder andere de paardjes lopen, de schapen en de eenden. De waterbakken worden gevuld en hier en daar wordt een voederbak weer volg gedaan.
Even later gaat het gezelschap weer terug naar binnen. Op het terrein staan twee taxibusjes in de kleuren van de hoeve. Moniek: “Vroeger zorgde een taxibedrijf voor het vervoer van de gasten, maar dat heeft inmiddels plaats gemaakt voor twee eigen personenbusjes, waar mensen ook met de rolstoel in kunnen. En met eigen chauffeurs.” Tijdens de open dag van 25 mei zijn de twee busjes ook te bewonderen, en natuurlijk helpt Lies met haar jarenlange ervaring mee om mensen binnen en buiten rond te leiden.
Download de gratis app van Valkenswaard24 en mis niets → Apple | Android